Stichting Restore Justice​

Een initiatief tot herstel van vertrouwen in de rechtsstaat

Beste lezers van onze (deze) website.

Vrije Meningsuiting: een statement 


Wij, de vier voormalige gevangenis/justitiedirecteuren die het bestuur van Restore Justice vormen, willen ons inzetten voor het behoud van de rechtstaat en stellen het verval daarvan aan de kaak.

In het afgelopen jaar was de vrijheid van meningsuiting van gedetineerden, hun families en het personeel van penitentiaire inrichtingen in het geding en dan met name het verbod om met de media te spreken over hun situatie, hetgeen bij overtreding leidde tot straf en represailles.

Vrijheid van meningsuiting is een grondrecht, geregeld in de Grondwet en het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens. Daar waar dit grondrecht beperkt wordt, zoals door een wet die van toepassing is in penitentiaire inrichtingen, dient een gedetineerde toestemming te vragen om contact met de media te hebben. De directeur moet dat volgens de wet toetsen aan criteria zoals de orde en rust in de inrichting, de privacy, de goede zeden, het niet schenden van belangen van slachtoffers. Zijn besluit om contact met de media af te wijzen dient hij zorgvuldig af te wegen en grondig te beargumenteren: immers het beperken van een grondrecht is een zwaarwegende maatregel.

Daarbij valt op dat de huidige directeuren, die volgens de wet als hoofd van de inrichting zelf beslissingen moeten nemen, hun discretionaire bevoegdheid, snel uit handen geven.

De praktijk is namelijk dat de directeur nooit toestemming geeft voor contact met de media, tenzij dit strookt met de politieke belangen van de minister voor Rechtsbescherming, die worden afgewogen door de afdeling voorlichting van het ministerie.

Wij weten vanuit onze vroegere positie hoe de hazen lopen. En dat wijzelf ook regelmatig gevangen zaten tussen ethische dilemma's, rechtvaardigheid en wat van bovenaf werd oplegd. Het vraagt om stevigheid, soms moed om te staan voor de rechten van de aan jou, als inrichtingsdirecteur, toegewezen gedetineerden.

Daar waar het uitvoeren van de opdracht “van boven” praktijk wordt en besluiten worden genomen in het verlengde van het PR-beleid van het ministerie verliezen gedetineerden rechten, die enkel door de aan hen opgelegde straf of maatregel niet ongedaan mogen worden: zoals hun vrijheid van meningsuiting.

Tijdens de Corona-crisis heeft dit ervoor gezorgd dat het niet mogelijk was om een goed beeld te krijgen van de situatie in de inrichtingen. Gedetineerden mogen niet praten, familieleden zijn bang voor represailles naar hun geliefde, personeel durft niets te zeggen en de minister voor Rechtsbescherming voert het beleid uit dat hij feitelijke informatie zo veel als mogelijk binnenskamers houdt, geheel overeenkomstig de inmiddels uitvoerig besproken lijn van het kabinet Rutte.

Helaas was er niet alleen sprake van het achterhouden van informatie, maar ook van het verstrekken van onjuiste informatie. Zo vertelde de minister voor Rechtsbescherming tijdens de eerste corona-golf dat in de gevangenissen de RIVM-regels worden toegepast, maar werd hij gedwongen om bij Op1 toe te geven dat dat niet zo was. Nu vertellen voorlichters nog steeds aan iedereen die het wil horen dat de regels worden gevolgd: 1.50 m. afstand, testen en quarantaine.

Er wordt inmiddels wel toegegeven dat gedetineerden zichzelf niet, zoals de rest van Nederland, mogen beschermen met een mondkapje. De podcast Prisonshow van de Stichting Herstel en Terugkeer heeft een aantal afleveringen over dit onderwerp gemaakt.


Nu vragen wij aandacht voor een specifieke casus waaruit blijkt hoever de minister voor Rechtsbescherming inmiddels gaat in het schenden van mensenrechten in de gevangenis. En hoe lokale gevangenisdirecteuren hun eigenstandige penitentiaire bevoegdheid ondergeschikt maken aan de opdracht van de minister.

Deze casus betreft Hüseyin Baybasin. Vanuit de Stichting Restore Justice en anderen uit de wereld van wetenschap en strafrecht wordt al jaren aandacht gevraagd voor het feit dat zij vinden dat Baybasin nooit een eerlijk proces heeft gehad, maar dat is in deze casuïstiek niet het punt dat wij willen maken. Van de directeur van de Penitentiaire Inrichting De Schie mag hij geen interview geven aan een Koerdische nieuwszender over zijn visie op de vorming van een Koerdische Staat.

Waar het om gaat is, dat de minister voor Rechtsbescherming met man en macht en met de inzet van alles waar ons machtsapparaat over beschikt probeert te voorkomen dat een gedetineerde die zich al twintig jaar uiterst correct gedraagt, nooit geweld binnen de muren heeft gebruikt en veroordeeld is in een zaak waar vermeende slachtoffers niet eens bekend zijn, niet met de Koerdische pers mag praten over een politieke visie.

Dat is schending van de vrijheid van meningsuiting in haar meest onverdunde vorm. Immers noch de inrichtingsdirecteur noch het ministerie, vertegenwoordigd door een landsadvocaat in een beklagzaak, heeft naar behoren kunnen beargumenteren welke uitsluitingsgronden, zoals genoemd in de wet, van toepassing zouden zijn. Men kan slechts raden naar de motieven: wil men gewoon dat geen enkele gedetineerde perscontact heeft, of wil men geen ruzie met Erdogan? Een beklagcommissie stelde Baybasin in het gelijk; de directeur is in beroep gegaan tegen deze beslissing.


Op dit moment speelt een vervolg hierop dat eigenlijk te bizar voor woorden is. Een kennis heeft een telefoongesprek met Baybasin opgenomen en op sociale media geplaatst. In dat interview zegt Baybasin geen onvertogen woord: hij bedankt mensen voor hun steun en wenst iedereen een gelukkig nieuwjaar. Als je de opname beluistert dan weet je dat hij niet geweten heeft dat dit gesprek openbaar gemaakt zou worden.

De directeur gelooft dat niet, of wil het niet geloven en heeft Baybasin voor zeven dagen in de strafcel geplaatst: een kale ruimte met een plastic matras die bedoeld is om te straffen en leed toe te voegen. Er is hier sprake van een oudere man met een zwakke gezondheid: wij weten, ook uit wetenschappelijk onderzoek, dat plaatsing in zo’n cel voor langer dan drie dagen mentale schade oplevert die, zeker naar mate van leeftijd, moeilijk herstelt.

Als voormalige gevangenisdirecteuren, met samen tientallen jaar ervaring met het opleggen van straffen en maatregelen, vinden wij de straf buitenproportioneel en uiterst ongepast. De strafcel wordt normaal slechts ingezet bij het plegen van geweld of drugshandel of bij voortdurend drugsgebruik binnen de muren van de inrichting. Het nare is, dat de Centrale Raad zich pas over de rechtmatigheid van de straf wil buigen als zij al voorbij is.


Deze week hoorden we minister Kaag zeggen dat mensenrechten een serieus onderwerp zijn, ook in Nederland. Wij vinden het de hoogste tijd dat de regering zich laat overhalen om vanuit menselijkheid en mensenrechten te redeneren in plaats vanuit politiek/electorale overwegingen. En uiterst terughoudend wil zijn met een harde opstelling over mensen zonder status en macht: zij die het hardst de gevolgen van een onverschillig en ongevoelig beleid ervaren.


Namens de Stichting Restore Justice,


Bart Molenkamp

Jos Poelmann

Jacques van Huet

Frans Douw

Ons Nieuw e-mailadres: [email protected] !

Het eerdere mailadres is niet meer in gebruik.

Onze stichting blijft zich voorlopig  bezig houden met 2 hoofdthema's. 

NIET MET COMPLOTTHEORIEËN:


Een recente uitzending van Arjan Lübach (VPRO) heeft ons wakker geschud. Complottheorieën gaan zover dat ze volledig losgezongen zijn van de realiteit. Bijvoorbeeld: Een hele bevolkingsgroep, de zogenaamde elite, wordt weggezet als een groep pedofielen en bloeddorstige monsters met het doel bezit te nemen van onze aarde. Sociale media faciliteren dit soort beweringen.

 

Dit gegeven maakt dat wij, als voormalig ambtenaren van het Ministerie van Justitie en Veiligheid extra op onze hoede moeten zijn. Ervoor moeten waken dat onze beweringen zijn gebaseerd op feiten.

Wij zijn uitdrukkelijk niet gediend van mensen die zomaar van alles beweren en door het verspreiden van foute, domme en gevaarlijke theorieën het normaal denkend deel van de bevolking van zich vervreemden. 


De twee hoofddoelstellingen die ons bezig houden (zie hieronder verder) betreffen: 

Een - op basis van onderzoek en onderbouwing (o.a. Prof Derksen) - gebaseerde mening dat dhr. Huseyin Baybasin ten onrechte tot een levenslange gevangenisstraf is veroordeeld; iets wat ons als oud-gevangenisdirecteuren vanzelfsprekend bezig houdt. 

En een aan de hand van enkele feiten en ervaringen redelijk onderbouwd vermoeden dat een top - ambtenaar van "ons" ministerie zich op verschillende fronten boven de wet heeft geplaatst. Een sterk vermoeden van ambtsmisdrijf en grensoverschrijdend gedrag. Meer niet, maar ook niet minder. 

Bepaalde complottheorieën zijn ons, doordat wij met deze dossiers bezig zijn, voorgehouden. Wij blijven zeggen: alleen aantoonbare feiten interesseren ons en met name die feiten die ons verder brengen in beide genoemde dossiers 


Onder andere het programma Argos (ook VPRO) heeft met recent onderzoek een aantal zaken aan het licht gebracht die raken aan een deel van ons dossier. Met name als het gaat om misbruikzaken, en heel specifiek als die gelinkt kunnen worden aan top-ambtenaren of een specifieke top-ambtenaar. 

Feit is dat het Argos-programma aanleiding geeft tot het stellen van Kamervragen en mogelijk leidt tot verder onderzoek. Dit soort ontwikkelingen staan, wat ons betreft gelukkig, ver af van enge complottheorieën. Ze zijn controleerbaar




Wij blijven op zoek naar klokkenluiders: zij kunnen zich eventueel melden via ons mailadres: [email protected]



Januari 2021

Nieuw: op het tabblad Demmink is zojuist een artikel verschenen dat

in verschillende Belgische Nieuwsmedia is te lezen.

Dit artikel handelt over de manier waarop getracht is (en met kennelijk succes) om Pieter Omtzigt (CDA) de mond te snoeren over dit dossier.


Oktober 2019


Het is sinds 9 oktobe​r 2019 na het aanbieden van onze petitie aan Tweede Kamerleden wat stil gebleven. Evenzogoed kijken we terug op een bewogen 2019: het jaar van de (afgewezen) herzieningsaanvraag bij de Hoge Raad, het jaar van demonstraties, v​an de petitie en van brieven aan instanties en gesprekken met Kamerleden.

Nu staan we even in de wachtstand: het wachten is op verdere acties van de advocaat van Huseyin Baybasin, op verdere gerechtelijke stappen en op nieuwe klokkenluiders inzake Demmink.

Want onze eigen informatie, zoals ook te vinden op deze website, is uitgeput: dat wil zeggen dat - alhoewel wij menen dat die informatie voldoende is om een regering naar huis te sturen - onze huidige middelen zijn (tijdelijk) uitgeput. Tijdelijk, omdat we uit ervaring weten dat er altijd weer nieuwere informatie naar boven zal komen, waarop wij weer in actie kunnen komen: door informatie te verspreiden, de informant te steunen of door procedures te starten.

Onlangs werden wij geattendeerd op een uitzending van het radioprogramma Argos en het beklemmende relaas van Marlies en haar kinderen, die het slachtoffer zouden zijn van hun vader, maar tevens van een hoge ambtenaar van Justitie. Hierop hebben wij met de Argos-redactie contact opgenomen. En hen gevraagd hun uitstekende onderzoeksjournalistieke talenten los te laten op de vele aanwijzingen, die duiden op meer dan alleen rook. Argos gaat door met dit onderzoek. Onderzoek naar (ritueel groeps-) misbruik van jeugdigen en deelt met enige regelmaat resultaten via VPRO Radio, gebaseerd op geverifieerde feiten.

Voorts komen beide zaken (de zaak Demmink en de zaak Baybasin) weer in de belangstelling door interviews die door Baybasins advocaat Adèle van der Plas worden gegeven in podcasts van LF. Wij willen er echter benadrukken dat wij geen complotdenkers zijn en ons in het algemeen distantiëren van complottheorieën die rondgaan op verschillende sites en podcasts zoals die van LF. 

Podcasts van Café Weltschmerz besteedt ook bij enige regelmaat aandacht aan beide zaken. In de betreffende tabs (Demmink/Baybasin) zijn de links naar de betreffende interviews te vinden.

We zullen ons in ook in 2020 -2021 waakzaam opstellen en elke serieuze mogelijkheid blijven onderzoeken en onder uw aandacht blijven​ brengen.

Oktober 2018

Aanbieden petitie "Gerechtigheid in de zaak Baybasin op 9 oktober 2018

Op 9 oktober j.l. waren bestuursleden van onze stichting, vergezeld door Ton Derksen, Erno Eskens en enkele andere belangstellenden op bezoek in de Tweede Kamer om de petitie "gerechtigheid in de zaak Huseyin Baybasin" aan te bieden aan de Vaste Kamercommissie van Justitie en Veiligheid. Behalve de Vice-Voorzitter van de commissie werden wij gehoord door onder meer vertegenwoordigers van VVD, CDA, PvdA, CU, SP.

De petitie is door ruim 850 personen ondertekend. We kunnen zien dat er een 20-tal fake ondertekeningen tussen zitten. Die zijn goed te onderkennen.

Ongeveer 230 handtekeningen zijn afkomstig van niet-Nederlanders, ze worden wel gezien, maar niet "gewogen". Al met al hebben dus zo'n 600 Nederlanders laten weten dat ze gerechtigheid in deze zaak belangrijk vinden en aandacht willen voor de 21 punten/vragen, in de tekst verder op deze pagina. Daarvoor uiteraard onze hartelijke dank.

De petitie werd uitgeprint en van de handtekeningen voorzien in meervoud uitgedeeld aan de aanwezige kamerleden en van een toelichting voorzien.

Namens de Stichting voerden de voorzitter Jacques van Huet, Prof Ton Derksen en Erno Eskens (ISW) het woord.

Onder het tab-blad Dossier Baybasin treft u de tekst van DE PETITIE, die werd aangeboden op 9 oktober a.s.

Waar gaat de zaak Baybasin nu precies om (in het kort):

Een advocaat van een tot levenslang veroordeelde in Nederland heeft om herziening van het vonnis (van het Gerechtshof) gevraagd bij de Hoge Raad.

Met het advies aan de Hoge Raad met betrekking tot eventuele herziening is advocaat-generaal Mr. Diederik Aben belast.

In het herzieningsverzoek staat dat er fouten zijn gemaakt bij de beoordeling van de zaak: de betreffende man, Baybasin genaamd, is veroordeeld op basis van opgenomen telefoongesprekken, zogenaamde taps. Daarbij speelt ook de vertaling van de in het Engels en Koerdisch gevoerde telefoongesprekken een belangrijke rol. Baybasin zou, aldus het openbaar ministerie (OM), 2 maal telefonisch opdracht gegeven hebben aan handlangers om iemand te vermoorden en hij zou per telefoon leiding hebben gegeven aan een grote heroïne-deal. Aanleiding voor het OM te beweren dat Baybasin de leider is van een criminele organisatie en delicten pleegden die zijn weerga niet kennen. De strafeis “levenslang” werd door het Hof in Den Bosch bevestigd en resulteert in een reeds 19 jaar durende detentie.

De verdediging voert aan dat er met de telefoontaps is geknoeid en dat dit ook mogelijk was. Voorts dat de vertalingen uit het Engels en het Koerdisch door rechtbanktolken niet overstemmen met de werkelijke uitgesproken tekst. De verdediging voert tal van feiten aan die de tot het vonnis leidende argumenten van het OM in twijfel trekken.

Baybasin, een zakenman onder andere handelde in auto’s, sprak overigens nooit letterlijk over “vermoorden”, maar sprak volgens het Openbaar Ministerie in codetaal, bijvoorbeeld wanneer hij opdracht gaf om “een auto te verkopen of te kopen”: daarmee zou hij hebben bedoeld: “vermoorden”.

Advocaat-generaal Diederik Aben dook zes jaar (!) in de zaak en kwam onlangs met een 1730 pagina's groot rapport waaruit moest blijken dat Baybasin toch schuldig was.

Ton Derksen de man van die meerdere gerechtelijke dwalingen een het licht bracht (o.a. Lucia de B. en de Puttense Moordzaak) las dat rapport en kwam tot de verbijsterende conclusie dat die advocaat-generaal niet kan redeneren of welbewust verkeerd redeneert. Zo zou Baybasin een keer gezegd hebben: “make him call”, hetgeen abusievelijk vertaald werd met “maak hem koud”. Dat dit een fout is, erkent Aben, maar volgens hem wordt er toch bedoeld 'een bezoekje brengen om hem te liquideren'. Drie keer een niet-letterlijke interpretatie, stelt Derksen vast. Derksen toont aan dat Aben zijn eigen waarheid maakt door expres fout te interpreteren, zaken weg te laten of te manipuleren. Het zal allemaal in het binnenkort te verschijnen nieuwe boek van Derksen staan.

In dit boek fileert Derksen de argumentatie van de Advocaat-Generaal. Derksen stelt vast dat de advocaat-generaal 'zeven immuniserende strategieën' gebruikt.

Derksen: 'Dat betekent dat je je argument zo structureert dat je gelijk gegarandeerd is. Denk aan de weerman die zegt: morgen regent het of morgen regent het niet. Onafhankelijk van het weer weet hij dat hij gelijk gaat krijgen.'

Zo bevestigt Aben de eerdere aanname van het OM dat Baybasin bijna altijd 'in code' praat. Inderdaad spreekt hij soms over 'een plaats in het midden van het land'. 'Maar dat is geen reden om te zeggen dat hij met een vreedzame discussie wel eens een moord zou kunnen bedoelen, indien er verder geen enkele aanwijzing voor die moord is, en zeker wanneer er duidelijke aanwijzingen zijn dat het niet over een moord gaat,' schrijft Derksen.

Wanneer een cruciale interpretatie van de Koerdische taal aan orde komt, diskwalificeert Aben de conclusie van een internationaal gerenommeerd en van geboorte Koerdisch dialect sprekende hoogleraar Koerdische taal, die door verdediging wordt geraadpleegd. Hij stelt diens mening tegenover die van enkele door hem geraadpleegde tolken over een essentieel stukje tekst. Aben past de redenering toe dat een getalsmatige meerderheid (van 3) rechtbanktolken, waarvan sommige het Koerdisch dialect niet machtig zijn, opweegt tegen de mening van een internationaal erkende expert. Ook andere geraadpleegde experts, die ontlastende bewijzen aanvoeren worden gediskwalificeerd. Als deskundigen, zoals een oud tapkamermedewerker, een fabrikant van de tapkamerapparatuur en de forensische afdeling van PWC (PriceWaterhouseCoopers) beweren dat er sprake kan zijn of sprake was van manipulatie van de taps, worden deze door Aben valselijk onderuit gehaald.

Drie gevangenisdirecteuren, die belast zijn geweest met de detentie-uitvoering van Baybasin, zijn door de argumenten van Derksen overtuigd geraakt en van mening dat diens zaak dient te worden herzien. Zij hebben onlangs op de stoep van de Tweede Kamer en van De Hoge Raad gedemonstreerd voor een herziening.

Hun optreden was opmerkelijk: niet eerder hebben ambtenaren van dit niveau afstand genomen van hun vroegere werkgever Justitie. Zij vinden het zorgelijk dat door deze casus de kwaliteit van de rechtspraak onder druk is komen te staan.

READ MORE

STAY CONNECTED

0